• اینکوترمز

    هدف از اینکوترمز ارائه مجموعه ای از مقررات بین المللی برای تفسیر متداولترین اصطلاحات مورد استفاده در تجارت خرجی است . و دین ترتیب از چند گانگی تفسیر این اصطلاحات در کشور های مختلف پرهیز می شود یا حداقل تا میزان قابل توجهی کاهش می یابد.اغلب طرفین قرارداد از روش های تجاری کشور مقابل بی اطلاع هستند .این موضوع می تواند موجب سوء تفاهم اختلاف و دعوی حقوقی و اتلاف وقت و پول ناشی از آنها شود . و به منظور رفع چنین مشکلاتی اتاق بازرگانی بین المللی اولین بار در سال 1936 مجموعه ای از مقررات ین المللی را برای تفسر اصطلاحات تجاری منتشر کرد که به " اینکوترمز 1936" موسوم شد.بعدا در سالهای 1954 ،1967 ،1976، 1980، 1980 و 2000 و اکنون در سال 2010 به منظور انطباق با روش های معمول تجارتبین المللی جاری اصطاحات و اضافاتی در آن صورت گرفته است.

    اینکوترمز 2000

    در تجارت عملا کالا از منطقه ی جغرافیایی عبور می کند
    1- محل فروش تا مرز کشور وی
    2- مرز فروشنده تا مرز خریدار
    3- مرز کشور خریدار تا محل خریدار

    نقطه بحرانی critical point 

    عبارت است از محلی که تا آن نقطه مسئولیت آیتم مورد بررسی (هزینه یا خطر) تا آن نقطه بر عهده فروشنده است و از آن به بعد با خریدار است.

    نکته : منظور از هزینه هایی که به عهده فروشنده است ،هزینه های مربوط به ریسک است . یعنی هزینه های متعارف و پیش بینی شده.

    قاعده E

    EX Works ( EXW)

    * در این حالت تعهدات فروشنده در حداقل ممکن است .

    * فروشنده کالا را در کف حل خود (محل تعیین شده ) تحویل می دهد.( محل فروشنده الزاما کارخانه نیست)
    * فروشنده کالا را آماده بارگیری تحویل می دهد و نه بارگیری شده.
    * هزینه های بارگیری ،حمل داخلی و به ویژه ترخیص صادراتی وظیفه خریدار است.


    استفاده از این قاعده خیلی توصیه نمی شود مگر اینکه خریدار در کشور فروشنده امکانات زیادی دشته باشد.


    3 نکته اساسی در استفاده از اینکوترمز :
    1- تعیین نسخه مورد نظر
    2- تعیین دقیق محل و نقطه مورد توافق طرفین در تمامی قواعد
    3- در صورت اضافه شدن یک یا چند شرط به قواعد اینکوترمز باید صریحا مشخص نمود که کدام طرف ریسک و هزینه ی آن شرط را پذیرفته است.

    قاعده F

    تحویل به حمل کننده                                           Free Carrier

    * این قاعده برای همه ی روش های حمل کاربرد دارد.
    * کریر شخص معرفی شده توسط خریدار است و الزاما حمل کننده نیست
    * فروشنده کالا را در محل تعیین شده به کریر تحویل می دهد.
    1. محل تعیین شده می تواند محل خود فروشنده باشد که در این صورت فروشنده کالا رابارگیری شده تویل می دهد.
    2. میتواند غیر از محل فروشنده باشد در این صورت کالا را روی وسیله ی رساننده به آن محل و آمائه تخلیه تحویل می دهد.
    * ترخیص صادراتی در FCA به عهده فروشنده است .

    تحویل کنار شناور و روی اسکله                 Free Alongside Ship

    تحویل روی شناور                                                Free On Board

    * این قواعد ویژه حمل دریایی هستند.
    * فرق این دو در هزینه و ریسک می باشد

    قاعده C

    * در این دسته معمولا نام شهر یا بندر مقصد ذکر می شود.
    * تفاوت قاعده های F و C صرفا مربوط به هزینهاست و هردو قاعده در ریسک یکسان هستند.
    * در این قاعده از آنجایی که ریسک از شهر یا بندر مقصد به خریدار منتقل می شود و هزینه ها تا شهر یا بندر مقصد با فروشنداست ،بهتر است هر دو محل را مشخص کنیم.
    * در این دسته حمل و نقل بین المللی به عهده فروشنده است.



    Cost &Freight

    * هزینه ها و کرایه ها تابندر مقصد به عهده فروشنده است.
    * ویژه حمل دریایی است.

    * ریسک در CFR مانند FOB است.

    carriage Paid To

    * این قاعده مانند CFR است با این تفاوت که برای همه روش های حمل کاربرد دارد.


    Cost, Insurance & Freight

    * این قاعده ویژه حمل دریایی است
    * همانند قاعده CFR است به اضافه بیمه یعنی فروشنده بیمه را نیز تا مقصد پرداخت می کند. ( در این حالت فروشنده فقط موظف است یک بیمه نامه به خریدار تحویل دهد و پیگیری های بعدی به عهده خریدار می باشد.)


    Carriage & Insurance Paid To


    * همانند روش CIF است با این تفاوت که برای تمام روش های حمل کاربرد دارد


    قواعد D


    * تفاوت دسته های D و C صرفا در بحث نقطه ی انتقال خطر است.

    DAF تحویل در مرز
    DES تحویل روی شناور در مقصد
    DEQ تحویل روی اسکله در بندر مقصد
    DDU تحویل در محل مقرر در مقصد

    تغییرات اینکوترمز 2010 نسبت به 2000

    1. حذف چهار قاعده DAF , DDU , DES , DEQ
    2. اضافه شدن دو قاعده DAT , DAP
    3. تغییر سیستم دسته بندی و یا طبقه بندی


                                 دسته 1 : قواعدی که برای همه روش ها کاربرد دارد.
                                 دسته 2: قواعدی که برای حمل دریایی کاربرد دارند.

    4. قابلیت کاربرد برای معاملات داخلی
    5. تغییرات کوچک در سه قاعده: FOB , CRF , CIF


    چارچوب انتخاب قاعده های اینکوترمز

    قاعده را باتوجه به

    1. مقدار و ماهیت کالا ، مبدا ، مقصد و مسیر ، و اینکه حمل دریایی یا غیر دریایی
    2. تعیین اینکه حمل با خریدار باشد و یا فروشنده