• رهنمودها و استانداردهای بسته بندی زباله ها و تبدیل به کمپوست

    رهنمودها و استانداردهای بسته بندی زباله ها و تبدیل به کمپوست

    استانداردهای کمپوست شدن EN 13432

    با توسعه رهنمودهای EU در بسته بندی و بسته بندی زباله ها (94/62/EC)، یک استاندارد مطابق با EU برای بسته بندی های قابل تبدیل به کمپوست و زیست تخریب پذیر-EN 13232:2000- با نام "بسته بندی: الزامات بسته بندی بازیافت شونده از طریق کمپوست و تخریب زیستی" در سال 2000 ارائه شد. این استاندارد توسط بسیاری از مراجع صدور استانداردهای ملی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا مورد قبول واقع شد، برای مثال در سازمان استاندارد بریتانیا به عنوان BS EN 13432 منتشر شد. پیشوند BS به معنای British Standard است. مضمون آن به صورت اختصاصی قابلیت کمپوست شدن و هضم بی هوازی بسته بندی ها می باشد.

    محصولات بسته بندی که شامل دسته قابل کمپوست شدن در استاندارد مربوطه هستند، برای کمپوست شدن مناسب بوده (آزمون ها شرایط کمپوست شدن در مقیاس صنعتی را شبیه سازی می کنند) و آنهایی که شامل دسته هضم بی هوازی می شوند مناسب روش بازیابی آلی هستند.

    آزمون های کلیدی و دسته های قبول / رد از این قرار هستند:

    • تجزیه- نمونه بسته بندی با زباله های آلی مخلوط شده و تحت شرایط ، تبدیل به کمپوست در مقیاس آزمون، به مدت  هفته نگه داری می شود و پس از این مدت قطعات مواد نباید بزرگتر از  میلی متر باشند.

    • زیست تخریب پذیری- یک مقیاس تبدیل متابولیک و میکروبی واقعی به آب، کربن دی اکسید و زیست توده (biomass) جدید، تحت شرایط تبدیل به کمپوست می باشد. در حداکثر 6 ماه، تخریب زیستی نمونه آزمون باید حداقل مقداری کربن دی اکسید تولید کند که برابر با 90% کربن دی اکسید نشر شده از ماده کنترل/مرجع  باشد.

    • نبود هرگونه تاثیر منفی در فرایند کمپوست.

    • مقدار کم فلزات سنگین (احتمالا مواد سمی) و بدون هیچ اثر معکوس روی کیفیت کمپوست تولید شده.حد بالا، با واحد mg/kg نمونه خشک، برابر با: روی 150، مس 50، نیکل 25، کادمیوم 0.5، سرب 50، کروم 50، مولیبدینیوم 1، سلنیوم 0.75، آرسنیک 0.75 و فلوئور 100.

    • ماده بسته بندی کمپوست شده نباید تاثیر معکوس روی چگالی توده، pH، نمکی بودن (رسانایی الکتریکی)، جامدات فرار، نیتروژن کل، فسفر کل، منیزیم کل، پتاسیم کل و ویژگی های نیتروژن آمونیومی کمپوست داشته باشد.

    هر یک از این آزمون ها تحت روش های توافق شده جهانی، همانطور که در BS EN 13432 آمده است، انجام می شوند. نتایج آزمون های انجام شده در آزمایشگاه های مستقل با حدود قبول / رد مشخص شده در استاندارد مقایسه می شوند. فقط در صورتی که یک ماده در تمام موارد لازم در آزمون "قابلیت تبدیل به کمپوست" قبول شود، می توان آن را "کمپوست شونده" نامید.

    طرح گواهینامه مستقل

    برای بسیاری از استانداردها، از جمله BS EN 13432، مراجع صدور گواهینامه های مستقل خدمات ارزیابی و صدور گواهینامه ارائه می دهند. در مورد بسته بندی های کمپوست شونده، پس از دریافت یک کاربرد، یک مرجع صدور گواهینامه طبیعت و مواد تشکیل دهنده نمونه بسته بندی را بررسی کرده از فرستاده شدن آن به آزمایشگاه مرتبط برای انجام آزمون های مربوطه اطمینان حاصل می کند. پس از دریافت، مرجع صدور گواهینامه بررسی می کند که ایا با توجه به نتایج بدست آمده در آزمایشگاه، نمونه دارای گواهینامه BS EN 13432 هست یا خیر.اگر نمونه قبول شد، یک شماره گواهینامه محصول بسته بندی اعطا می شود و ممکن است لوگوی گواهینامه طرح "کمپوست شونده" به آن اهدا شود.

    در بریتانیا، سازمان بازیافت مواد آلی با همکاری مرجع صدور گواهینامه آلمانی Din Certco یک طرح صدور گواهینامه مطابق با BS EN 13432 را اداره می کند. بسته بندی های دارای گواهینامه BS EN 13432 یک ماده ورودی مناسب برای سیستم های کمپوست تجاری، از جمله سیستم های مطابق با BSI PAS 100 برای محصولات کمپوست شده و همچنین پروتوکل کیفیت کمپوست، می باشد.

    به جهت دریافت گواهینامه برای بسته بندی ها، نیاز به شواهد مستند و نتایج آزمون محصولات وجود دارد (شکل 1).یک محصول مثل کیسه جمع آور زباله های آلی ممکن است حاوی مواد(از جمله حد واسط ها) و افزودنی ها مثل رنگدانه ها و جوهرهای چاپ باشد، لازم است ترکیب/محصول نهایی از اجزاء در آزمون ها قبول شود و نه قطعات جداگانه آن.

    برای کمک به تسهیل این فرایند، مراجع صدور گواهینامه مثل Din Certco یک "لیست مثبت" از مواد، حد واسط ها و افزودنی هایی دارد که برای ساخت محصولات بسته بندی کمپوست شونده معتبر هستند.پس از ثبت نمونه، کمیته صدور گواهینامه تمام شواهد موجود را بررسی کرده و اگر محصول با تمام موارد الزامی موجود در استاندارد (BS EN 13432) مطابقت داشته باشد، گواهینامه به محصول اعطا می شود. محصولات و یا خانواده محصولات، مثل یک نوع کیسه با ابعاد/ضخامت مشخص، گواهی شده و یک شماره گواهی اختصاصی 7P به آن اهدا می شود، سپس به آن محصول "لوگوی ریزدانه کمپوست شونده" مربوط به شرکت بیوپلاستیک های اروپایی، تعلق می گیرد. (شرکت بیوپلاستیک های اروپایی صاحب امتیاز مرجع صدور لوگو و گواهینامه به تولید کننده ها و تبدیل کننده های بسته بندی ها و پلاستیک های تبدیل شونده به کمپوست می باشد). تحت قوانین این طرح، محصولی که این لوگو را دار باشد باید شماره 7P خود را به نمایش بگذارد. این شماره به کاربران محصول اجازه می دهد که مرجع قطعه را بیابند.

    یک گواهینامه محصول فقط تا سه سال معتبر است و بعد از آن باید تمدید شود، تا بتواند به استفاده از شماره 7P و لوگوی خود ادامه دهد. به علاوه برای اطمینان بیشتر، مرجع صدور گواهینامه در طی این سه سال نمونه هایی از بازار از محصولات گواهی شده تهیه می کند و برای تحقیقات بیشتر، تحت آزمون قرار می گیرند.

    برای پلاستیک های غیر بسته بندی یک استاندارد خواهر وجود دارد: EN 14995:2006 – "پلاستیک ها، بررسی قابلیت کمپوست شدن، طرح آزمون ها و مشخصات". دسته بندی آزمون ها و قبول / رد در EB 14995 درست مثل EN 13432 می باشد، تنها تفاوت این است که برای هر پلاستیکی جز پلاستیکهای استفاده شده در بسته بندی ها به کار می رود.

    بسته بندی ها و پلاستیک های کمپوست شونده خانگی

    به علاوه دارا بودن گواهینامه BS EN 13432، یک پلاستیک می تواند "کمپوست شونده خانگی" نیز باشد. در حال حاضر هیچ استاندارد اختصاصی بین المللی و ملی برای بسته بندی ها، پلاستیک های کمپوست شونده خانگی وجود ندارد، چرا که استاندارد های موجود EU و نسخه های ملی بر گرفته از آن ها شامل روش های آزمودنی می شوند که در مقیاس صنعتی کمپوست شدن و هضم بی هوازی را شبیه سازی می کنند.

    یک مدرک “OK Compost Home” توسط مرجع صدور گواهینامه بلژیکی Vincotte مدیریت می شود، این مرجع طرح “OK Compost”  (مطابق با EN 13432) را نیز راه اندازی کرده است. این مدرک الزاماتی همانند گواهینامه EN 13432 دارد اما دمای آزمون و مدت آن متقاوت است-شکل 1 را ببینید.

    به دلیل افزایش روز افزون استفاده از بسته بندی ها و محصولات کمپوست شونده در بازار بریتانیا، سازمان بازیافت مواد آلی با تعدادی سرمایه گذار همکاری می کند، تا مدرکی با همین مشخصات برای بریتانیا به وجود آورد.در حال حاضر، اگر یک محصول ادعای قابلیت کمپوست شدن داشته باشد، این ادعا فقط به قابلیت کمپوست شدن صنعتی مربوط است مگر آن که مدرک کمپوست شونده خانگی Vincotte داشته باشد که باید لوگوی “OK Compos Home” را داشته باشد.

    جدول 1:مقایسه قابلیت کمپوست شدن صنعتی و خانگی

    کمپوست خانگی: برنامه گواهینامه Vinçotte

    کمپوست صنعتی: BS EN 13432

    تخریب زیستی

    آزمون در دمای محیط (20 تا 30 درجه سانتی گراد) انجام می شود، میزان تولید دی اکسید کربن تولید شده در مدت 365 روز باید 90% مقدار به دست آمده از نمونه کنترلی باشد

    آزمون در 58 °C +/- 2 °C انجام می شود، میزان تولید دی اکسید کربن تولید شده در مدت 6 ماه باید 90% مقدار به دست آمده از نمونه کنترلی باشد(تقریبا 182 روز)

    تجزیه

    آزمون در دمای تا 30 درجه سانتی گراد در لوله هایی انجام می شود که حداقل ظرفیت آنها 140 لیتر است.در حداکثر 26 هفته (تقریبا 182 روز) نباید بیش از 10% وزن ماده خشک اولیه بزرگتر از 2 میلی متر باشد

    آزمون در هر دمایی در لوله هایی انجام می شود که حداقل ظرفیت آنها 140 لیتر است.در حداکثر 12 هفته (تقریبا 84 روز) نباید بیش از 10% وزن ماده خشک اولیه بزرگتر از 2 میلی متر باشد

    گواهینامه ها و لوگوها

    Vinçotte

     AFOR / Din Certco